حجم سفید لیز

 

من که در لخت ترین موسم بی چهچه سال 

تشنه ی زمزمه ام 

بهتر آن است که بر خیزم 

رنگ را بردارم 

روی تنهایی خود نقش مرغی بکشم ....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(درخت انار)

 

 

( خواب زمستانی درختان تاک ) 

 

( درخت پسته )

 

 

 

 

(درخت سنجد) 

 

(درختان توت)

 

 

 

/ 6 نظر / 68 بازدید
دل آرام

چه با شکوه... چه نقاش قابلی داره این طبیعت...

طـ ـودی

عکس ها عالیــ بودن و من چقــــدر دلم یه همچین جایی رو میخواد یه باغ پر از درخت های خشک و برف هایی که از سر و کول شاخه ها بالا رفتن چیزی که تاحالا هیـــــــچ وقت ندیدم!!!!!!

سپیده

وااااااااااااااااااای این تصاویر عالی اند ... خیلی زیبا چینه های دیوار در حصار شاخه های برف فوق العاده ست آقای احمد اینجا کجاست ؟

سما

تو را...

دوست

سلام زیباست .... اقای احمد روزی عاشق بودید ...دوست داریم درباره ی عشق و عشقتان بنویسید

چوب کبریت

سلام. وبلاگتون چی شده بود؟؟