باز کن پنجره را...

 

 در سحرگاه سر از بالش خوابت بردار!

کاروانهای فرومانده ی خواب از چشمت بیرون کن!

                                                           باز کن پنجره را!

                                                  تو اگر باز کنی پنجره را,

                                                    من نشان خواهم داد,

                                                            به تو زیبایی را.

                          بگذر از زیور و آراستگی

                          من تو را با خود تا خانه ی خود خواهم برد

                          که در آن شوکت پیراستگی

                          چه صفایی دارد

                                          آری از سادگیش,

                                          چون تراویدن مهتاب به شب

                                                     مهر از آن می بارد.

                          باز کن پنجره را

                          من تو را خواهم برد

                          به سر رود خروشان حیات,
 
                         
آب این رود به سر چشمه نمی گردد باز

                          بهتر آن است که غفلت نکنیم از آغاز


                                                         باز کن پنجره را!

                                                        باز کن پنجره را صبح دمید!!!

                                                                         "حمید مصدق"                                      

/ 8 نظر / 49 بازدید
شیما

باز سروده ای زیبا که از دل بر آید... لاجرم بر دل نشیند. باز کن پنجره را بنگر چهره زیبای زمستان در شهر...

گل گیسو

عالی بود عکسم واقعا دوست داشتنی بود مرسی[گل]

شیما

چه زیبا خالقی دارم چه بخشنده خدای عاشقی دارم که میخواند مرا، با آنکه میداند گنه کارم...

مترسک

آب این رود به سر چشمه نمی گردد باز بهتر آن است که غفلت نکنیم از آغاز بازم زیبا و دلنشین ممنون[گل] بازکن پنجره را و به مهتاب بگوصفحه ذهن کبوترآبيست خواب گل مهتابيست اي نهايت درتو...ابديت درتو...اي هميشه بامن تاهميشه بودن...بازکن چشمت را,تاکه گل بازشود قصه زندگي آغازشود...تاکه ازپنجره چشمانت عشق آغازشود بعد از خوندن شعری که گذاشتید این اومد تو ذهنم که متا سفانه نمی دونم شاعرش کیه

رزا

بازکن پنجره راوبه مهتاب بگوصفحه ذهن کبوترآبيست! خواب گل مهتابيست! سلام،ممنون که من و وبلاگم رو مورد لطف خودتون قرار دادید. منم لینکتون کردم موفق باشید[گل]

سپیده

سلام ... زیبایی این شعر به سادگی اش ... !!

شیما

سلام وقتی لبخند دنبال جایی برای نشستن میگردد ارزو دارم در آن نزدیکی باشی.

شیما

تو صمیمی تر از آنی که دلم میپنداشت دل تو با همه آیینه ها نسبت داشت تو همان ساده دل سبز نجیبی که خدا در میان دل پاکت صدف آیینه کاشت.